زمرہ جات کے محفوظات: غزل

توڑ کے جدوں نکلے اسیں تنیاں دُکھ دے جال دیاں

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزلچال،وبال،کال،بھال،بال،جنجال،جالadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 23

پرت کے دن پئے یاد دلاون سَیتاں اوس ای سال دیاں

توڑ کے جدوں نکلے اسیں تنیاں دُکھ دے جال دیاں

پتھراں تھلے اُگیا گھاہ سی، اک اک ساہ وچ سینے دے

کی دسّئیے کنج تن تے جریاں رُتاں انت وبال دیاں

اک ذری بیڑی ڈولن تے اکھّیاں وچ پھر جان پّیاں

ذہناں دے وچ لتھیاں یاداں خورے کس جنجال دیاں

کنج ہوٹھاں تے پپڑیاں جمّیاں، کنج اکھیں دَبھ جم گئی سی

صدیاں تیکن پین گیاں ایہہ سَتھاں سُکھ دے کال دیاں

کدھرے تے ایہہ قدم اساڈے اُٹھن وَل اُس گُٹھ دے وی

من مِتھے جس اُچ نوں ساڈیاں ایہہ اکھیاں نیں بھالدیاں

آہنڈھ گواہنڈ چ ساڈا سر وی تد ائی اُچیاں رہنا ایں

کُھدراں وسوں کر کے دسّیئے جد باگاں دے نال دیاں

اَدھ کھِڑیاں کلیاں دے ہاسے، ماجدُ ہوٹھیں ورتن پئے

جیٔوں جیٔوں اندر جگدیاں تکئیے سدھراں ابھل بال دیاں

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

آون والیاں گھڑیاں، خورے کی کی قہر، کمان گیاں

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزللہران،کمان،کھولان،تان،جگان،جان،دہران،سمجھان،سدھرانadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 22

پچھلے طوق خطاواں والے، گل گل دے وچ، پان گیاں

آون والیاں گھڑیاں، خورے کی کی قہر، کمان گیاں

دل دیاں ورقیاں چوں نکلن گے، پنکھ خیالی موراں دے

یاداں مُڑ مُڑ، بُھلیاں وِسریاں، گلاں نُوں دُہران گیاں

سِہتیاں، جیہڑیاں خبراں سُنگھن، آپ مراد بلوچ دیاں

آئیاں وی سمجھان تے ہیراں نُوں اوہ کی سمجھان گیاں

اِلاّں دے پنجیاں وِچ جکڑے، چُوچے کِنھوں دِسّن گے

چھتاں اُپروں تَیردیاں، کجھ چیکاں ائی سُنیاں جان گیاں

پچھلے سمے تے، فرکُجھ ٹیک سی، دل نُوں بُجھدیاں آساں دی

پر ایتک تے، سِر توں لنگھدیاں کُونجاں، لہو کھولان گیاں

ٹھنڈکاں لے کے، کدے نہ آئے، گُجھے بول شریکاں دے

تتیاں واواں، جد وی گُھلیاں، ہور وی سینے تان گیاں

ویہڑے دے وچ کھنڈسی کّدوں، چانن رات مراداں دی

اکھیاں‘ چڑھدے چن نُوں خورے کچراں تک، سدھران گیاں

پھُل کھڑے تے، وچھڑے مُکھڑے، اکھیں تاریاں لاون گے

مہکاں مُندریاں بن کے ، ساڈے سُتڑے درد جگان گیاں

چھم چھم وگدی، مست ہوا پئی، اُنج ائی پُٹھیاں پڑھدی اے

بُجھدیاں دِیویاں والیاں لاٹاں، ماجدُ کی لہران گیاں

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

ہرناں دے لئی آؤندیاں نئیں ہُن رُتّاں چُنگیاں چان دیاں

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزللہران،نان،وان،پچھان،پان،جانadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 21

پتناں اُتّے میل دیاں جنگلاں دا سوہجھ ودھان دیاں

ہرناں دے لئی آؤندیاں نئیں ہُن رُتّاں چُنگیاں چان دیاں

دل دے اندر دِبکیاں دِسّن قہر دی محنت مگروں وی

سدھراں چُنجیں چوگا لے کے آہلنیاں وَل جان دیاں

انت نوں کاگت پُرزے بن کے بالاں ہتھوں کُھسیاں نیں

چاہواں اُچ اڈاریاں لا کے واواں وچ لہران دیاں

پنکھ پکھیرو آں دے وی پَر، پتّراں دے وانگوں جھَڑ گئے نیں

موراں نوں وی یاد نہ رہیاں جاچاں پَیلاں پان دیاں

ساڈے تن تے حالیں خورے کیہہ کیہہ بھاناں پان گیاں

سُکھ توں کھُنجیاں ایہہ راتاں ایہہ کھریاں منجیاں وان دیاں

جد وی شیشے اندر تکیٔے دِسّن وانگ سیاڑاں دے

مُکھ تے نگّھیاں نوہندراں لگیاں ماجدُ جان پچھان دیاں

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

ساؤن وی جیہڑیاں تسّیاں نیں بِن سائیاں دے

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزلکھائیاں،بھائیاں،سائیاںadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 20

بھاگ نہ پُچھو ساتھوں اوہناں گائیاں دے

ساؤن وی جیہڑیاں تسّیاں نیں بِن سائیاں دے

اکھّیں جم گئی کالک پکّیاں سڑکاں دی

ذہنوں لہہ گئے رستے کھیتاں کھائیاں دے

اُچّے ٹہن تے پائی پینگ نہ جُھلّے تے

سُننے پیندے کیہہ کیہہ طعنے بھائیاں دے

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

سِر ساڈے وختاں دی، شُوکدی دوپہر سی

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزلقہر،ٹھہر،دوپہر،زہر،شہرadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 19

بَنّے بَنّے مہکدی، گلاباں والی لہر سی

سِر ساڈے وختاں دی، شُوکدی دوپہر سی

لبھ کے وی اوہنوں، اوہنوں لبھنے دا دُکھ سی

سماں سی وصال دا تے، اوہ وی قہر و قہر سی

خورے کس اگّی اساں، دونواں نوں سی پھُوکیا

میں وی رَتو رَت ساں، تے اوہ وی زہر و زہر سی

سماں ساڈی ٹور دا وی، نقشہ سی گور دا

ہار گئے ساں جتھے، اُتھوں قدماں تے شہر سی

اکھاں وچوں اتھرو تے، مُک گئے نیں ماجداُ

عمراں توں لمی، تیری ہِیک کدوں ٹھہر سی

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

اوہ ائی رب اکھواوے جنہوں، جچدی اے ایہہ شان

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزلایمان،زبان،سان،شان،عرفانadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 18

بندیا بندہ بن کے رہئو، تے نہ کر ایڈے مان

اوہ ائی رب اکھواوے جنہوں، جچدی اے ایہہ شان

ہنجواں راہیں میں تے اُترن، کیہ کیہ نِگھے بھیت

جگ توں وکھرا ہوندا جاوے، میرا دِین ایمان

میں اُتّے تے اوہدیاں نظراں، ساول بن بن لہن

تریل پوے تے پتھراں نوں وی، ہو جاندا عرفان

ویتنام، کمبوڈیا، سِینا، کوریا تے کشمیر

بندیاں ہتھ بندے دا لہو، جِنج لوہا چڑھیا سان

لفظاں تھانویں پتھر کاہنوں ماجدُ، رولے اج

ریشم تے پٹ اُندی ہوئی، ایہہ تیری نرم زبان

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

جاگ پئے فر جذبے ٹہنی ٹہنی ککھ سجاون دے

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزللیاون،لاون،گاون،پاون،آون،بنھاون،ترساون،ساون،سجاون،سداونadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 17

بدلاں واواں، بجلیاں ہتھوں سجرے وَیر ازماون دے

جاگ پئے فر جذبے ٹہنی ٹہنی ککھ سجاون دے

ایداں دے پر بندھ کیتے نیں کھیڑیاں ہِیر لُکاون دے

واواں توں وی چج کھوہ لئے نیں سُکھ سنہیوڑے لیاون دے

کدے کدے چن وانگوں جیہڑا پاوے جھات بنیرے توں

اُس سُندر مکھڑے نوں دل دے ویہڑے وی لہہ آون دے

ایہہ وَکھری گل اے جے اگوں بھار نہ جھلّیا رُکھّاں نے

نئیں تے کیہنے خواب نہ ویکھے اُچّیاں پینگاں پاون دے

جد وی آن برابر ہووے موسم اوہدیاں یاداں دا

اکھیاں وچ لہہ آوندے منظر چھم چھم وسدے ساون دے

دل کملے دے آکھے لگ کے چَودھر سُٹنی پیندی اے

ایویں نہیں لبھ رہندے رُتبے رانجھا چاک سداون دے

ہنجواں دے شیشے وچ لاہیا سوہجھ اُس وچھڑن والے دا

اکھیاں کیہہ کیہہ حِیلے کیتے دل دی دِھیر بنھاون دے

مردے مر گئے فیر وی اَساں دل دا حال نہ دسیا اے

ویکھ لوو ہٹھ حوصلے ساڈے منہ تے جندرے لاون دے

اوہ ساہواں وچ وسدا وی ہُن سانتھوں مُکھ وَلاندا اے

موجاں نے وی وَل سِکھ لئے نیں کنڈھیاں نوں ترساون دے

قدماں توں جد دور دِسیون گلیاں عیسیٰ خیل دیاں

چاہ چڑھدے نیں تد ائی ماجدُ ماہئیے ڈھولے گاون دے

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

روگی انت وِراگ دا

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزلناگ،وراگ،بھاگ،تیاگ،جاگ،سہاگadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 16

بَجھیاں راتاں جاگدا

روگی انت وِراگ دا

دل بَھیڑا انبھول سی

جگ نوں رہیا تیاگدا

کوئی تے رنگ سی ویکھنا

دُدھ نوں لگی جاگ دا

اُنج وی سی اوہ لہر جیہی

سماں سی پہل سہاگ دا

اکو سیدھ لکیر جیہی

منتر کالے ناگ دا

کیہ قصّہ لے بیٹھدائیں

ماجدُ اپنے بھاگ دا

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

اوہدا اک وسنیک سی، واہ واہ عالیشان سی

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزلوان،پچھان،پردھان،ارمان،بھان،جان،عالیشانadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 15

باہروں سادمرادڑا، اندروں شوخ مکان سی

اوہدا اک وسنیک سی، واہ واہ عالیشان سی

ستی رہئی دے ہیٹھ سی، سَلَوٹ کسے خیال دی

جُثہ ہے سی اکڑیا، انگاں دے وچ بھان سی

کلھیاں وی جے ویکھدی، گل مُکدی تد لیکھ دی

کٹھیاں ملن ملان دا، سبھناں نوں ارمان سی

اِک تے اُنج وی سوہجھ سی، اپنے آل دوال دا

اِک کجھ ساڈے پیار توں، سبھناں دی پردھان سی

لُوں لُوں دے وچ وَسدیاں، بن گئی اِنج اَنجان اوہ

اُس کڑی دے نال جیئوں، راہ دی جان پچھان سی

ایس نتھانویں شوق نے، رکھیا وچ فریب دے

ریشم جنہوں جانیاں، اوہ منجیاں دا وان سی

ماجدُ بھولا بھالڑا، مہکاں فکراں والڑا

لکھاں وچ جیالڑا، اوہ ائی میری جان سی

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

شاید اوہنوں روکے، بّتی اگلے چوک دے سگنل دی

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزلڈھل،کل،کھل،پاگل،راول،سگنلadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 14

ایس ائی آس تے نسدا جاواں، دھڑکن سُندا پل پل دی

شاید اوہنوں روکے، بّتی اگلے چوک دے سگنل دی

تھوہراں نُوں کھُل دے کے جنّھے، کومل پھُل زنجیرے نیں

باگ کنارے، واڑاں لاؤن دی، سوچ سی ایہہ کِس پاگل دی

کِیہ کہوئیے، کد وڈیاں اپنے، قولاں دی لج رکھنی ایں

نکیاں ہوندیاں توں پئے تکئیے‘ حالت ایہو، اج کل دی

شام دے ویہڑے اودھر، جھوٹ تسلیاں آؤندی فجر دیاں

ایدھر، مارُو پِیڑ کسے وی، دارُو توں پئی نئیں کَھل دی

چار چفیرے کِھلرے تھل نے، ہور اَسن کِیہہ دینا ایں

سِر تے آ کے رُک گئی جیہڑی اوہ دُھپ تے ہُن نئیں ڈھل دی

گلی گلی وچ جتھے، میریاں لختاں، یُوسف بنیاں نیں

ہے بازارِ مصر دا ماجد، یا ایہہ نگری راول دی

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

رِیجھ کوئی امبراں تے پینگاں پاندی نئیں

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزلچاندی،ونجاندی،پاندی،آندی،اپڑاندی،بلاندی،جاندی،دھاندی،ستاندیadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 13

اوہ سُندر صورت من وچ لہراندی نئیں

رِیجھ کوئی امبراں تے پینگاں پاندی نئیں

شہر دیاں پکّیاں سڑکاں تے نسدے نوں

پنڈ دی کیہڑی کیہڑی یاد ستاندی نئیں

چن ورگے مُکھاں توں بھوچھن ہٹدے نئیں

زہر کوئی اکھیاں دے اندر دھاندی نئیں

مُک گئے آؤنے گندلاں پٹھے جّدن دے

کھیتاں دی خوشبو میرے گھر آندی نئیں

جیہڑی نال مٹھاساں جھوری رہندی سی

بالاں نوں اوہ جَنڈ ہن کول بلاندی نئیں

چُپ دے بیلے بِڑکاں لیندا رہندا واں

آس کوئی ول نوں بھتہ اپڑاندی نئیں

رَیڑیاں اُتے وجدی ونجھلی راتاں نوں

سُتی سُنج فضا دا بُس ونجاندی نئیں

پھٹ دے اُپّر تے بُور آیا دِسدا اے

پر اندر دی کُربل کُربل جاندی نئیں

ماجدُ کاہنوں ہُن دل دے کھلیاڑے تے

رُتّاں ہتھوں کھِنڈدے سونا چاندی نئیں

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

ایدھر تن چ رُکیاں، بوجھل راتاں نیں رُت ساؤن دیاں

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزلکملاؤن،داؤن،ساؤنadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 12

اودھر دُورے تیکر نئیں کنسوئیاں تیرے آؤن دیاں

ایدھر تن چ رُکیاں، بوجھل راتاں نیں رُت ساؤن دیاں

تینتھوں وچھڑیاں، ورہے وہائے، فیر وی دل توں لہندیاں نئیں

بھری دُپہریں، سنجیاں سَیتاں، پھُلاں دے کُملاؤن دیاں

سُکھ دی جیہڑی سیج نُوں اسّاں، کِھچ طنبورہ کیتا سی

ٹوٹے ٹوٹے ہون پیاں، اج رسیاں اوہدی داؤن دیاں

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

ہے سن لوکی جاندے، سانوں شہروں پار وی

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزلوچکار،یار،کھلیار،پار،تارadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 11

اُنج ائی لگیاں تہمتاں، نئیں ساں کُجھ بُریار وی

ہے سن لوکی جاندے، سانوں شہروں پار وی

دِتی سی اِک لہر وچ، اکھ اشارے روشنی

نور جیہا اِک لشکیا، بُلھیاں دے وچکار وی

گزری رات پہاڑ جیہی، لے کے پلکاں بھاریاں

دُکھ نوں روڑھ نہ سکیاں، اکھیاں تار و تار وی

جُثے دے وچ روگ سن، اکھیاں ہے سن ویہندیاں

آل دوالے روح دا، پیا ہویا کِھلیار وی

وچ بہاراں چہکدا، پھُلاں وانگر مہکدا

رہ گیا اوڑک سہکدا، تیرا ماجدُ یار وی

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

نہ کوئی دل دا وَیری بنیاں، نہ کوئی جیئو دا ٹھگ

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزللگ،نگ،وگ،ٹھگ،اگ،جھگadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 10

اُنج ائی اکھیاں نیویاں ہوئیاں، سرتوں لہہ گئی پگ

نہ کوئی دل دا وَیری بنیاں، نہ کوئی جیئو دا ٹھگ

چار چفیرے چُپ ہنیری، برفاں ورگی ٹھنڈ

پیراں ہیٹھ جگاندا جاواں، دُوں ہوٹھاں دی اگ

چن دے سانویں بہہ سکیں تے، ایس ویہڑے وچ آ

سایہ بن کے ، میرے گھر دیاں کندھاں نال، نہ لگ

اصلوں تے کوئی نِواں نشانہ، نئیں ساں اوہدا میں وی

تنی کماناں وچوں ائی، بس تیر گیا سی وگ

ایدھر حصے ساڈے سجنو، کِیڑیاں ورگی چال

اودھر ویلا بھردا جاوے، ہرناں ورگے ڈگ

ساڈے بے وَسّے جیون دی، لکھّے پئی تاریخ

اکھیں نقش بناؤندی ہوئی گزرے ہڑھ دی جھگ

روشنیاں دے میلے وچ وی، ملیا فیر نہ ماجد

انھی عمراں گیا گواچا، پیار دی چھاپوں نگ

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

لنگھدا ویلا، کی کی قہر کماندا اے

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزللہراندا،کماندا،کٹواندا،گدراندا،گرماندا،پاندا،ترساندا،سدھراندا،شرمانداadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 9

امبریں چڑھیاں گُڈیاں، کھوہ لے جاندا اے

لنگھدا ویلا، کی کی قہر کماندا اے

آوندے دناں دا سورج، جدوں خیالاں میں

اگ دا اِک لنبو، اکھیں لہراندا اے

جیہڑا بیں وی پھاڑے تہواں خاک دیاں

انت سمے نوں، اپنا تن کٹواندا اے

وَیہندیاں وگدیاں، حال وی پرت کے پُچھدا نئیں

پانی، کنڈھیاں نوں، اِنج ائی ترساندا اے

کی کی کڑکے بدل پر، نچڑن مگروں

امبراں تے، ست رنگیاں پینگاں پاندا اے

نِدھرانے نے، پِٹ جانا ایں،کیوں جے اوہ

ہیٹھلے کنڈھیوں، پانی نُوں گدراندا اے

دِتّے لکھ فریب، بہاراں نے فِر وی

جیئوڑا ساڈا، پھُلاں نُوں سدھراندا اے

کجیا جاوے، دُکھ دے پالے کورے توں

جو منظر وی، اکھیاں نُوں گرماندا اے

اوہ کی آس سی خورے، جس دے ٹُٹن توں

ماجدُ، مکھ وِکھاون تُوں، شرماندا اے

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

گلی گلی میں لبھدی پِھردی، ڈھول نہ نظری آوے نی

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزللکاوے،گاوے،آوے،جتاوےadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 8

اکھیاں وچ جگراتے وانگوں، پل پل سُول پُڑاوے نی

گلی گلی میں لبھدی پِھردی، ڈھول نہ نظری آوے نی

راہویں راہویں پِھراں سودائی دِسّے نہ اکھیاں اَنھیاں نوں

کلی کلی دی بلھیوں جیہڑا، گیت سچجڑے گاوے نی

اُس ماہیے دا پتہ نشانی، کس راہیے توں پُچھاں میں

امبراں تے پیا پینگاں پاوے، مینتھوں مُکھ لُکاوے نی

میریاں تھینہاں، مندر مسیتاں، اوہ وَسدا وچ نیتاں دے

نس نس ٹردے لہو چوں جیہڑا، اپنا ہون جتاوے نی

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

لبھ لئے چانن نھیریو، چمکن چارے راہ

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزللاف،وِساہ،ڈھاہ،تراہ،راہ،سواہadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 7

اکھ جے ہووے ویکھدی، سُکھ دے لکھ وِساہ

لبھ لئے چانن نھیریو، چمکن چارے راہ

مینوں جیئون نہ دینوندا، کِھچدا اک اک ساہ

تیرے ملن نہ ملن دا، پہل سمے دا تراہ

اندر دی اِک زہر سی، دھا گئی وچ وجود

اکھیں پھرن رتینجناں، جگرا ہویا سواہ

پئی سی کنڈھے آپنے، پیر کسے دی دَب

کھُریا جیوندا جیوڑا، شوہ نوں لگ گئی ڈھاہ

جُرمیاں نوں تے فیر وی، جُرمی لیندے کج

میں بے دوش فقیر دا، دینا کس وِساہ

سجری آس امید دی، دھرت نہ ایویں بِیج

ہو سکی تے ماجداُ، پچھلے لاہنے لاہ

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

فیر وی مُکنے وچ نئیں آئے، من دے جھگڑے جھیڑے

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزلنیڑے،نکھیڑے،چھیڑے،کھیڑے،بیڑے،جھیڑےadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 6

اَساں کنّے رنج اُٹھائے، کنّے درد سہیڑے

فیر وی مُکنے وچ نئیں آئے، من دے جھگڑے جھیڑے

کس ازمائیاں ایہہ تکلیفاں، ایہہ اَن ہونیاں باتاں

نالوں نال کنارے چلدے، جِت وَل جاون بیڑے

وِچھڑے یار تے بِیتیاں رُتاں، فر کِس دے ہتھ آئیاں

جھلیا دلاّ! کون کسے نوں ملیا پِیاں نکھیڑے

بدھی عمراں جس ازمائے تن تے دُکھ دُنیا دے

دسّو اوہ بے تھانواں، کس گوری دے قصّے چھیڑے

ہیر تے رانجھن، انت نوں اکّو‘ کِسّے کی وِتھ پائی

جتن کر کر ہارے سارے، کی کیدو کی کھیڑے

ماجدُ جی ایہہ کدے کدے دا، ملنا وی کس کاری

دل دے ویہڑے یار وسائیے، یا جا وَسئیے نیڑے

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

ایہہ ہمّت ہُن میری، پاواں عزتاں یا رسوائیاں

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزللائیاں،چھائیاں،وائیاں،پتھرائیاں،رسوائیاں،سائیاںadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 5

اڈن کھٹولیاں وانگر رُتاں، ہتھ میرے وچ آئیاں

ایہہ ہمّت ہُن میری، پاواں عزتاں یا رسوائیاں

جیُّون دی ایس جاگیر دا سودا ہُن تے کرنا ائی پَینا

نِکیاں نِکیاں دُکھاں کولوں، لّیاں سن کیوں سائیاں

تج کے سانوں اوہدا جیئون وی، بنیا اے پچتاوا

پہنچ دیاں نیں ساڈے تیک وی، اوہدیاں اُڈدیاں وائیاں

یا تے منظرائی من بھاؤندے، جگ وچوں اُٹھ گئے نیں

یا فر ساڈیاں اکھیاں ائی، رہ گئیاں نیں پتھرائیاں

میں اپنے مُنہ متّھے اُتے، سوچ دی کالک تھپی

اکھیاں گِردے ٹوئے پوا لئے‘ منُہ تے پے گئیاں چھائیاں

اپنیاں رُکدیاں قدماں اُتیّ ہُن کاہدا پچھتاؤنا

مَیں جد اپنی راہ وِچ ماجدُ، آپ کَڑُکیاں لائیاں

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

ویلے مینوں، گُڈیاں والا ناچ نچایا

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزلنچایا،چھپایا،کمایا،پرتایا،خدایا،دہرایا،سوایاadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 4

اُچّے چاڑھ کے مینوں، امبروں دھرتی لاہیا

ویلے مینوں، گُڈیاں والا ناچ نچایا

تُوں وی تے نئیں، گوَلے، لفظ دعا میری دے

ہور کسے توں کرنی ایں، کی منگ خدایا

اوہدے کّسے حرف، نہ میری دِھیر بنھائی

جیئون کتاب دا جو ورقہ وی، مَیں پرتایا

اوہناں دا ایہہ عیب، سدا نئیں لُکیا رہنا

مینوں نِند کے، وڈیاں جیہڑا ننگ چھپایا

سِر وجیا اے فر تیشہ فرہاد دے ہتھوں

رُتّاں، بھُلیا وِسریا قصّہ، فر دہرایا

وَسّے وی تے، باگ میرے نوں، پھنڈ جاون گے

بدلاں ازلاں توں ایں، ایہو وَیر کمایا

دل چ دل دا دُکھ، ماجدُ کجیا تے ہے سی

ہوٹھاں اُتیّ، آ کے ہویا ہور سوایا

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

دل دیاں سدھراں والے بیڑے، نہ ڈوبیں نہ تاریں

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزلماریں،چاریں،چتاریں،ٹھاریں،اُساریں،تاریںadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 3

اُچیاں ٹبیاں اتے بہہ کے، دوروں پھوکاں ماریں

دل دیاں سدھراں والے بیڑے، نہ ڈوبیں نہ تاریں

ہائے جے کدھرے رُکھوں جھڑ دے، پتراں نوں وی، ویکھیں

ہائے جے اوس گھڑی توں ساڈے، اوکھ وی کدے چتاریں

ہائے جے سُتیاں رِیجھاں، پیار زبانوں جیویں جگاویں

عملوں وی، توں اِنج ای تتڑے سینیاں نوں چا‘ ٹھاریں

تینوں چاہون والے، مُولوں ائی نئیں اکھیوں اَنّھے

لُک نئیں سکنا، شوق دے مُٹھیاں نوں توں، جِنج پیا چاریں

رب کرے جے اپنے آپ نوں، ساڈی اکھیں ویکھیں

شوہ دے اگے ریتاں دے توں، کیہ پیا بن اُساریں

نہ تے ہڑھ، نہ ہڑھ دی شوکر، کدھروں اُٹھدی جاپے

توں کاہنوں پیا اُنج ائیٔ ماجدا، اُچیاں ہاکاں ماریں

پیارے دیس دے کسے وی سیاسی آگو دے نام

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔

سجناں دیا وچھوڑیا، جنج ہووی سانوں ساڑ

جون 1, 1963وِتّھاں ناپدے ہتھ،غزلہاڑ،چاہڑ،پہاڑ،اُگھاڑ،اجاڑ،ساڑadmin

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 2

آہُن سینہ بھِچ لَے، دل دی کڈھ ہواڑ

سجناں دیا وچھوڑیا، جنج ہووی سانوں ساڑ

سِنیاں ہِینہاں چِیکدی، منجی نویں نکور

اُنج آکھن نوں شوکدی، کمرے وچ اجاڑ

تِلکن اِک پچھاڑ گئی، یا سوچ دا سی کوئی بھم

مَیں وی اِنج ساں جاپدا، جِنج ٹھُکیا دھرت پہاڑ

کِیہ کجھ دے گئی ہسدیاں، اوہدے مُکھ دی رُت

ہوٹھیں برف سیال جیہئی، سینہ بھخدا ہاڑ

ایتھے ائی کتھے مہکدا، نِگھیّ سُکھ دا رنگ

دل دا بوہا کھول کے، اکھیاں ہور اُگھاڑ

میں مرزا جٹ ویلیا، توں ایں خان شَمیر

بَچیا ائی کوئی تِیر تے اوہ وی، چِلّے چاہڑ

قسمت ماں سوتیلڑی، چُپڑیاں رکھدی کج

ماجدُ مَین پئی دینوندی، نت تَویاں دا ساڑ

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

Rate this:

اسے شیئر کریں:

• X
• فیس بک

پسند کریں لوڈ کیا جا رہا ہے۔۔۔