چانن

میری وی اک ماں ایں

جس دے دیدے دردوں پتھر ہو گئے

پر میں اوہنوں

اوہ رشنائی موڑ نہ سکیا

جیہڑی اوہنے مین تیکیہ

میرے اک اک

اکھر دے تن چ بھروتی اے

بھلکے نوں

ایہناں حرفاں نوں ویکھن والیو

جے ایہناں چوں کوئی وی حرف

تہاڈی راہ دا چانن بن کے

جگن لگے

تے میری ایہہ گل نہ بھلنا

جے ایہہ چانن

میں نھیرے دیاں

خورے کنیاں پرتاں وچوں

کھوج لیاندا

ایہہ چانن

جیہڑا جیئوندے جی

میری کسے کم نہ آیا

میری رُت دے کم نہ آیا

میری ماں دے کم نہ آیا

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

جواب دیں

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

آپ اپنے WordPress.com اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Google photo

آپ اپنے Google اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Twitter picture

آپ اپنے Twitter اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Facebook photo

آپ اپنے Facebook اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Connecting to %s