لاڈلا

چوہدری دے لاڈلے نوں

سرت ہنے لبھی اے

سچی گل اے، انہاں دی جوانی

اینہاں سوچاں تے ورُولیاں

پڑھائی دیاں فکراں نے

اوکھتاں رجھیویاں دی

دھوڑاں ہیٹھ دبی اے

کالجے نوں جاندیاں وی

پڑھدیاں پڑھاندیاں وی

گرمی تے سردی دی

زہر آزماندیاں وی

اُڑھ جانے کالجے دے افسراں نے

کھور پایا

سر سوہنے لاڈلے ویدا اک ہور پایا

ویلا جدوں داخلے دا

نیڑے نیڑے آن لگا

بیڑا جدوں بیلیاں دا

کنڈھے دل جان لگا

داخلے دے فارماں تے

منڈیاں نے آپو آپی

نام پتے لکھنے سی

مگروں پڑھائی والے

پندھ ملے کھچنے گھتی

ہے سی جیؤو شکنجے وچ

اُووں ایہدی جند پھتی

پر اووں چوہدری نے

لنڈ ایہدی کج لئی

شہر شہر جیویں

ایس معاملے دی دھم پئی

افسراں چوں جنھے ایہدے

لیکچراں دی تھوڑ دسی

واگ اوہدی چوہدری نے

بدلی کرا کے اوہدی

انج اوہنوں موڑ دسی

ہتھ اوہنے نبھے

نالے چوہدری دے پت

ایس ائی لاڈلے نوں

سد کے ثے

آپنے ائی گھر سگوں

اوس نوں پڑھان کیتا

منڈھے نوں تے سچی گل اے

اوہنے لقمان کیتا

لیکچراں دی تھوڑ مکی

بالکے دی جند چھٹی

ریڈیو دے بلھاں اتے

دھوڑ جیہی سی جم گئی

بینجو ایس لاڈلے دی

ایہدی کچھوں نکلی تے

کندھاں نال پلم گئی

ہتھاں وچ آکے ایہدے

سراں نوں جگاں لگی

ریڈیو دے بلھاں تے وی

تازگی جیہی آن لگی

جاگ پیاں راتاں

ایہدے دن فرسون لگے

پچھ پچھ بیلی ایہنوں

ایدہے بوہیوں بھولن لگے

رب لوں سدھ ہویا

منڈا کجھ چراں پچپوںآپنے ٹھکانیاں تے

گلی دیاں نکڑاں تے

اڈیاں پرانیاں تے

قدم جمان لگا

اکھ تے خال نال

مہکدے جمال نال

دور دور جان لگا

ادوں ایہدے پیو نے

کھنڈ ملے گھیو نے

کالج نوں جان ایہنوں

کار وی لیان دتی

ایہدے ہت پسٹلاں

بندوقاں دی کمان دتی

اوہے تے رب کجیا جے

ایہدے ہتھوں بچھے جیہی

ایہدی کسے ٹیک

اک کڑ دی شکیت پاروں

منڈاک مرنیتوں

بال بل بچیا

تے ایسی نویں خوشی اتے

میں نالے پیو

نیل بھین تے بھرا ایہدا

پاگلاں دے واگ

گلی گلی وچ نچیا

ایہدیاں رجھویاں دے

دن نیڑے آن لگے

ہسدے تے کھیڈ دے دی

جند نوں رلان لگے

ڈیٹ شیٹ جدوں

گیس پیپراں تے چھپ گئی

زر ایہدے ہتھوں

دُوروں دُور لپوں لپ گئی

کارنوں چلانا ایہنے

نَواں نَواں سکھیا سی

پندھ جیویں عمراں دا

ایہناں ائی دہاڑاں چ

ایہدے لیکھے لکھیا سی

دیہوں جے جھنگ چڑھیا تے

رات گجرات کٹی

کھیڑیں دے گھروں پھڑی

جو گئے نے ہیر جٹی

ڈیٹ شیٹ نلنے توں

پہلوں ایہہ لاہور گیا

اتھوں ایہنے جاکے

اوہناں بنیاں دا تھوہ لیا

جنعھاں ایہدے ہتھوں آکے

پرچے سی گھلنے

تے ایہنے اوہناں ساریاں دے

گلے گھیو چوریاں

دے نال ہے سی ملنے

اوہ تے رب خیر کیتی

جیہڑی وے سی آوے

ایہدے پرچے لیان نُوں

اوہناں دا نہ دل کیتا

ایتھوں پچھاں جان نوں

کاراں دی سواریاں

ہواواں دیاں تاریاں

تے نشے دی ہلاریاں نے

اوہناں دیاں اکھیاں تے

پروے ائی کھع دتے

بلھاں والے بوہے دی

اوہناں دے ایہناں

بھچ دتے

فیر وی ایہہ نوکری تے

ٹوکری ائی ہوندی اے

کناں اختیار ہووے

گل فر دوجیاں دے

اتے جا کھلوندی اے

بھانویں اوہناں ایس نوں تے

کھلا چھڈ وتاسی

سبھناں توں پر اوہناں

بھاڑ تھوڑا لتاسی

کھڑکیاں دے شیشیاں تے

چمڑے ہوئے کاگتاں نوں

لاہنا وی اسان یئیں سی

کمریاں وے بوہیاں نوں وی

کھول کھول رکھنے دی

اوہنا وچ جان ویں سی

پر بھلا ہووے اوہناں

سچ کر جائیاں دا

ایہناں مجبوریاں دے

ہون تے وی جنہاں ایہنوں

سکھ پیا دتا جیویں

سنگ جمے بھائیاں دا

… نالے ایہدے کول وی تے

مال تے مسالا کجھ

ایہو جیہا گھٹ نیئیں سی

لکھنا تے پڑھنا وی

جاندا سی بالکا مُولوں ائی تے بھلا ایہدی

چوڑ چپٹ نیئیں سی

راتاں جاگ جاگ کے تے

نوٹس ایہنے لئے سن

جیہڑے ہن منیر ایہدی

اُتلے تھلے پئے سن

اُنج دی اکّلا نیئیں سی

پرچیاں دی کھوہ وچ

کتھوں کھوں لوک

ڈھکے ہوئے سی ایہدی ٹوہ وچ

چاچیاں تے مایاں دے

پُتراں دا کٹھ سی

تداں ایہدا حوصلہ وی

تداں ایہدا حوصلہ وی

لوہے والی لٹھ سی

کمرے دے وچ

جیہڑا پرچہ وی کھُلیا

ایس دے حمائتیاں ے

پیراں وچ رُلیا

پیو ایہدا اوہناں وچ

وڈا سردار سی

جیہرے اگے پچھے

پڑھیاں لکھیاں دی

قطار سی

صفحے صفحے اُتے

داں ساں والی بازی سی

لکھنے لھاؤ نے نالے

اندر پہنچاؤ نے آلے

ساریاں ائی جواناں اتے

ہویا رب راضی سی

چاہواں پیاں ہوٹلاں توں

شپو شپ آندیاں سی

لِکھ لِکھ تھکے ہوئیہتھاں نوں چلاندیاں سی

کمرے دے وچ نگراناں دا

ایہہ حال سی

اکھیاں نوں کھولنا وی

اوہناں لئی محال سی

گھوں وی اوہ جیہڑا کجھ

کھا کے آئے ہوئے سی

ایہناں دی چھکور ائی

پرتا کے آئے ہوئے سی

ناشتے دے وچ خورے

کیہڑی چیز کھاوندے سی

منڈیاں چوں کسے نوں وی

اکھ نہ وکھاوندے سی

بھنگ والا ست سی

کہ ہور ائی کوئی دوائی سی

جیہڑی اہناں نت پئی

اوہناں نوں کھوائی سی

ہسدیاں تے کھیڈ دیاں

دن لنگھ چلے سن

دوستاں تے بیلیاں دے

بھاواں اوہناں لکھ لکھ

اُٹھدیاں تے بہندیاں

اُلاہمے پئے جھلے سن

پر مونہوں کڈھی ہوئی

بات اوہناں پال دتی

چوہدری دے لادلے دی

زندگی اداسیاں چوں

حوشاں چ ڈھال دتی

پر ویکھو فیر وی

تراکتاں نفاستاں دا

رنگ ہور ہوندا اے

باگ دیاں بوٹیاں تے

جانی وی بوجھ ہووے

جنگلی پھلائیاں اُتے

دیہوں دی گج وج کے تے

اک ورھاؤندا اے

ایہو ساڈے چوہدری دے

منڈے دی مثال سی

مُکیا امتحان جدوں

متھا اوہدا لال سی

بنچاں اُتے بیٹھ بیٹھ

کاگتاں تے لِکھ لَکھ

تتی واء نہ لگدے دا

ڈاہڈا بُرا حال سی

ہور وی اے فکر حالیں

ایہنوں پاس ہون دی

بھانویں ایہدے پیو نوں

مہملمی پئی ہوئی اے

ایتھے اُتھے بھون دی

کدیں پنڈی جاوندا تے

کدیں تلہ گنگ ایہہ

جڑا نوالیوں لنگھ کے تے

جاوے پیا جھنگ ایہہ

رب ایہہ تے کرے گا جے

پاس ایہنے ہونا ایں

پر ایہدا باپ حالیں

اونہاں دا پروہنا ایں

جنہاں ایہدے پرچیاں تے

ٹِک مارک کرنی یں

تے اوہناں اگے خورے اوہنے

کیہڑی ڈالی دھرنی ایں

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

جواب دیں

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

آپ اپنے WordPress.com اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Google photo

آپ اپنے Google اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Twitter picture

آپ اپنے Twitter اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Facebook photo

آپ اپنے Facebook اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Connecting to %s