دادی سّیداں

گندے ہوئے وال نہ اوہ کھول کے چھڑاؤن دئیے

کُھلی ہوئی لٹ کوئی متھے تے نہ پاؤن دئیے

شیشہ جے تکیندی آں تے اکھیاں کڈھیندی اے

چِیڑا سروں لاہیں تے اوہ لکھاں مہنے دیندی اے

اکھیاں دے وچ بی سلائی نہ اوہ پاؤن دَئیے

ہوٹھاں اُتے بھلا اوہ سَٹِک کدوں لاؤن دَئیے

کھُلیاں قمیضاں مینڈھے آسطے سَوَیندی اے

گل جے میں کراں چا تے لماں گھِیکا پیندی اے

تنبیاں دے پانچے جویں ویہڑے دا دَلہان نیں

سر دے دوپٹے پُورا ہِک ہِک تھان نیں

بوہیوں باہر جھات بی نہ مانہہ اوہ پَون دیندی اے

جھٹ گھڑی کوٹھے تے بی نہ اوہ بھَون دیندی اے

کھلا جے چا جاتکاں تے ہزار گلاں کرسی

گلاں گلاں اُتے نویں ناں پئی دھرسی

سر مینڈھے ماپیاں کڑھانا چنگا پایا اے

خرچہ بی مینڈھا ناں اُسے دے لوایا اے

خاک مینڈھا جیونا خاک مینڈھی اے پڑھائی اِتھے

بندشاں پابندیاں دی رندی اے چڑھائی جتھے

ہِکّی گلوں مینڈھے اُتے ہوئی اوہ مہرباں ایں

لکھاں جیہا اس دا ایہہ مینڈھے تے حّسان ایں

ونگاں اُس بانہیں مینڈھی بھر کے چڑھائیاں نیں

حصّے مینڈھے ایہا ہتھکڑیاں ائی آئیاں نیں

ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

جواب دیں

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

آپ اپنے WordPress.com اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Google photo

آپ اپنے Google اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Twitter picture

آپ اپنے Twitter اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Facebook photo

آپ اپنے Facebook اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Connecting to %s