کُھنجدے جاندے نیں دِن‘ وَڈھیاں تارن دے

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 36
جند جیہی پُونجی اُس سوہنے توں وارن دے
کُھنجدے جاندے نیں دِن‘ وَڈھیاں تارن دے
آپوں کھُل کے کدے وی ساہمنے آؤندے نئیں
وَل جانن جو، کُتیاں نوں ہُشکارن دے
انج لگدا اے سِر توں کدے نہ ہٹن گے
ایہہ موسم ایہہ پھانڈے جُثے ٹھارن دے
اوڑک نوں فصلاں دے ہتھ کٹاندے نیں
سمے سُہانے بانہواں نوں اُلیارن دے
ماجدُ ایس گل تے افسوسی ہونا کِیہ
دشمن عادی ہوندے نیں چل مارن دے
ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

جواب دیں

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

آپ اپنے WordPress.com اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Google photo

آپ اپنے Google اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Twitter picture

آپ اپنے Twitter اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Facebook photo

آپ اپنے Facebook اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Connecting to %s