لکھ سَیئاں دی اِکو گل اے، دل دا بھیت نہ دساں

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 45
دکُھ وی میرے سُکھ وی میرے، روواں بھانویں ہسّاں
لکھ سَیئاں دی اِکو گل اے، دل دا بھیت نہ دساں
کدے تے شاید سوچاں دی ایہہ وڈکی، پِچھا چھڈے
الہڑ کڑیاں وانگر شاید، کدے تے کُھل کے ہساں
کیہ دسئیے ہوٹھاں توں کِیکن، چپ دی سِلھ ہٹائی
دل دا حال لباں تے لیاندا اے، پر مسّاں مسّاں
ادوں تے فر دُکھ دا دارو، بِن چیرے نئیں ہونا
تن تے اُٹھے ایس اُٹھا تے، پَین گیاں جد لسّاں
چن ماری دی ڈھیری وانگوں، جِند پُرتی سُولاں
کیہ من بھوگی دسّاں ماجدُ، کیہ تن ورتی دسّاں
ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

جواب دیں

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

آپ اپنے WordPress.com اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Google photo

آپ اپنے Google اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Twitter picture

آپ اپنے Twitter اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Facebook photo

آپ اپنے Facebook اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Connecting to %s