سبھناں دے ناں اِکّو جیہے نیں حِیلے مُکھ نکھارن دے

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 44
دَرداں دی بے رحمی اگے لہو دیاں وَڈھیاں تارن دے
سبھناں دے ناں اِکّو جیہے نیں حِیلے مُکھ نکھارن دے
وَڈیاں وانگوں اساں وی‘ وَل اِکّو جیہے چھڈ جانے نیں
آساں دیاں مزاراں اُتے بکرے کُکڑ وارن دے
انت نوں پلے پاسن سَکھنی ڈولی پیار مُراداں دی
رانجھن وانگوں بیلیاں وچ ایہہ پاپڑ مجھیاں چارن دے
جد کدھرے کوئی چنگی شے تکنی ایں ہتھ نیانے دے
کانواں نے ازمانے نیں چَج مُڑ مُڑ جھُٹیاں مارن دے
بدلاں دُھپاں تے جا پیندا اوڑک حاصل کھیتاں دا
بھاں توں کِنّے چنگے ہوون موسم بِیج کھلارن دے
سدھراں سانوں وی ماجدُ کُجھ اِنج دا بوجھ چُکایا جیٔوں
آڑھتیاں دے کامے ہتھ، وَٹے پنج سیری دھارن دے
ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

جواب دیں

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

آپ اپنے WordPress.com اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Google photo

آپ اپنے Google اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Twitter picture

آپ اپنے Twitter اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Facebook photo

آپ اپنے Facebook اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Connecting to %s