ساڈی گل دا بُرا منانا، تُساں نوں، نئیں پھبدا اے

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 60
سارا جگ ائی جانے، ساڈا ناتا جیہڑے ڈھب دا اے
ساڈی گل دا بُرا منانا، تُساں نوں، نئیں پھبدا اے
ایہہ سٹ لگیاں بندہ، اگے ودھنوں ائی، رہ جاندا اے
سجناں ولوں مِلیا دھچکا، ٹھیڈا نازک پب دا اے
اوہ ائی دِسّے، وا نوں کٹدے، بازاں دیاں شکاٹاں وچ
گھُگیاں دی مسکینی وچ وی، اوہلا اوس ای رب دا اے
اج وی جیہڑا مُنکر دِسّے، تن دیاں نِگھیاں لوڑاں دا
کُھوہ دا نئیں جے، اوہ بندہ تے سمجھو ڈَڈُو ٹب دا اے
ہو سکے تے پل دو پل لئی، بُلھیاں سنگ، مِلا لّیے
وَیہندیاں وگدیاں پانیاں وانگوں، ساڈا ٹورا جھب دا اے
خورے کیکن مار کے پِتّا، اوہنے، ایہہ تھاں لبھی اے
جس توں پُچھو اوہ ائی آکھے ماجدُ سجن سب دا اے
ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

جواب دیں

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

آپ اپنے WordPress.com اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Google photo

آپ اپنے Google اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Twitter picture

آپ اپنے Twitter اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Facebook photo

آپ اپنے Facebook اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Connecting to %s