سانہواں دے وچ گُجھدی دِسّے، یاداں دی خوشبو

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 84
کِھلر گئی اے دل دے ویہڑے، کیہڑے مکھ دی لو
سانہواں دے وچ گُجھدی دِسّے، یاداں دی خوشبو
پھِرے بہار تے کمرے دے وچ، چڑیاں چہکن آ
رُت بدلن دی آپوں ائی، آ جاندی ائے کنسو
ہن خورے کتھے جا دسنی، اساں اپنی دھاک
چن تیکر تے پُجی، ساڈے سڑدے لہو دی بو
ورہیاں دے نیلے امبراں تے، چانن تَیں ائی سنگ
خوشیاں دیا انملیا سمیاں، پل تے کول کھلو
جُھکے ہوئے نیں ماجدُ، تیریاں اکھیاں دے وچ جھڑ
اسیں تینوں جاندے آں، توں بھانویں رو نہ رو
ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

جواب دیں

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

آپ اپنے WordPress.com اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Google photo

آپ اپنے Google اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Twitter picture

آپ اپنے Twitter اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Facebook photo

آپ اپنے Facebook اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Connecting to %s