رُت دے روہ توں نکھڑیاں تنداں، ایہہ بدلاں دیاں لیراں

ماجد صدیقی (پنجابی کلام) ۔ غزل نمبر 79
کنج فصلااں دے ننگ چھپاون، کنج بدلن تقدیراں
رُت دے روہ توں نکھڑیاں تنداں، ایہہ بدلاں دیاں لیراں
کملئیے جندے، ہک دی دُھوکھوں، نہیّوں مچدے بھانبڑ
جھلّیا دِلاّ! ہڑھ نئیں لیانے، کدے وی وگدیاں نیریاں
کیہہ کہئیے! ایہہ چھتر، کیہڑیاں خوش بختاں سر جُھلدے
ساڈی تے کنڈ کجی نئیں، سر اکھیں بیٹھیاں پِیراں
اج دے وانگر ہتھوں نکلی، گل نہ سانبھن ہوئی
سر توں ڈھینہدی پگ سمہالی، اِنج ائی میر شمیراں
کیہ دسیے کس رُت سڑاندوں، کس رُت مہکوں اُکرن
کال سیاہیوں، واہے ایہہ اکھر، جیئو دیاں ایہہ تصویراں
مہکاں تھانویں جھولی پیندی، اگوں مُٹھ سواہ دی
پُچھ پرتِیتوں، جس وی بند کلی دا، سینہ چیراں
ٹُردا چل ایس وگدے شوہ وچ، اِنج ائی دھکے کھاندا
ماجدُ گُجھیاں پیڑاں نوں، نئیں پینیاں کدے کھلیراں
ماجد صدیقی (پنجابی کلام)

جواب دیں

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

آپ اپنے WordPress.com اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Google photo

آپ اپنے Google اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Twitter picture

آپ اپنے Twitter اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Facebook photo

آپ اپنے Facebook اکاؤنٹ کے ذریعے تبصرہ کر رہے ہیں۔ لاگ آؤٹ /  تبدیل کریں )

Connecting to %s